GRA CHIŃCZYK
(zdj.1 schmidtspiele-shop.de)
Czy wiesz, że gra znana w Polsce pod nazwą „Chińczyk”,
wcale nie pochodzi z Chin?
Należy do najbardziej kultowych gier planszowych na świecie. Pomimo ogromnej popularności gier komputerowych, wciąż bawi i wywołuje niemałe emocje. To świetna forma spędzania czasu w rodzinnym gronie.
Gra zarówno dla dzieci jak i dorosłych - wszyscy mają równe szanse.
Historia gry
Chińczyk powstał na podstawie starożytnej, hinduskiej gry "pachisi", która do dzisiaj jest znana i uprawiana w Indiach. Oparte na niej tytuły cieszyły się popularnością w Azji, a także na terenie Ameryki Północnej i Ameryki Południowej. Po podboju arabskim w VII wieku gra dotarła do Hiszpanii, czyli do Europy. W 1865 roku Anglicy skopiowali grę „pachisi”, zmieniając troszeczkę zasady. Gra ta na obszarze języka angielskiego, znana jest przede wszystkim jako Ludo. Na przełomie lat 1907-1908 jej zasady postanowił uprościć niemiecki przedstawiciel Josef Friedrich Schmidt, tworząc współczesną jej wersję. Schmidt chciał, żeby jego trzech, bardzo żywych synów, miało jakieś zajęcie. Pierwsze pionki wydłubał z drewna a planszę zrobił z pudła na kapelusze. W 1910 roku założył on istniejącą do dziś firmę wydawniczą Schmidt Spiele - znaną z gier i puzzli. Pierwsze wydanie gry miało miejsce w 1914 roku. Od 1918 roku na obszarze języka niemieckiego i w wielu innych krajach Europy, gra znana jest głównie jako -"Człowieku, nie irytuj się”, co jest dosłownym tłumaczeniem niemieckiego tytułu "Mensch ärgere Dich nicht”. Grę umieszczano w charakterystycznym czerwonym pudełku z podobizną poirytowanego mężczyzny (tzn. rozgniewanego czy rozzłoszczonego mężczyzny). Niemiecka wersja planszówki po wejściu na polski rynek otrzymała orientalną nazwę - Chińczyk.
(zdj.2 pl.wikipedia.org)
Co roku w Niemczech odbywają się mistrzostwa kraju, a 28 sierpnia 2010 roku odbyły się tam pierwsze mistrzostwa świata. Na całym świecie sprzedano ponad 70 milionów egzemplarzy planszówki. Jej zasady do dziś pozostają niezmienione. Chińczyk doczekał się wielu wznowień , z tym że każde kolejne różniło się od poprzedniego układem planszy, kolorystyką lub wyglądem pionków.
Zasady i przebieg gry
Liczba graczy: od dwóch do czterech
Akcesoria: do rozgrywki potrzebna jest plansza, 16 pionków (cztery po 4 sztuki w czterech różnych kolorach) i kostka do gry.
Akcesoria: do rozgrywki potrzebna jest plansza, 16 pionków (cztery po 4 sztuki w czterech różnych kolorach) i kostka do gry.
I. Gracze ustalają wcześniej kolejność. Rzucają kostką po trzy razy, aż do momentu, kiedy któryś z nich wyrzuci kostką liczbę 6 - wtedy gracz ustawia jeden ze swoich czterech pionków na polu startowym (kropka w kolorze pionka gracza) i rzuca jeszcze raz, by następnie przesunąć pionek o taką liczbę pól, ile wyrzuci kostką.
II.Ten gracz, który wyrzuci 6 oczek, ma prawo do kolejnego rzutu. Jeżeli wyrzuci 6, a następnie to powtórzy, rzuca jeszcze raz, robiąc to do momentu, aż liczba oczek na kostce będzie inna. Np.: gracz wyrzuci 6, a następnie 3, przesuwa swój pionek o 9 pól (6+3=9). Jeśli wyrzuci kolejno: 6,6,4 to przesuwa swój pionek o 16 pól. Gracz po wyrzuceniu 6 oczek, może także wyprowadzić ze "schowka” kolejny pionek.
III. Pionki mogą nad sobą przeskakiwać.
IV.Jeżeli podczas gry pionek jednego gracza stanie na polu zajmowanym przez drugiego, pionek stojący tutaj poprzednio zostaje zbity i wraca do swojego "schowka”. Zasada ta nie dotyczy pola startowego.
V. Gdy gracz obejdzie pionkiem całą planszę dookoła, wprowadza swój pionek do "domku” - czyli czterech pól oznaczonych własnym kolorem. Do "domku” jednego gracza nie mogą wejść swoimi pionkami inni uczestnicy zabawy.
VI.Gdy gracz dotarł swoim pionkiem do "domku”, a na planszy nie ma żadnych innych jego pionków, musi wylosować 6 oczek, aby móc wprowadzić kolejny pionek ze "schowka” na planszę. W takiej sytuacji zamiast jednego rzutu kostką – ma trzy próby.
VII.Taki sam ruch wykonuje gracz, kiedy jego wszystkie pionki zostały zbite i nie ma żadnej możliwości ruchu.
VIII.Zakończenie gry - wygrywa ten gracz, który jako pierwszy wprowadzi wszystkie swoje pionki do "domku”. Jeśli grają trzy lub cztery osoby, to pozostali gracze mogą dalej toczyć batalię o podium - 2. i 3. miejsce.
Możecie też spróbować wymyślić swoje zasady gry. A jeśli nie macie planszy – samemu ją wykonać przy użyciu kartonu, ołówka i kolorowych flamastrów. Kółka można narysować samodzielnie lub odrysować przy pomocy monety. Korali czy guziki mogą zastąpić pionki.
Plansza i kostki do wydruku - dwie kartki A4 sklejamy i powstanie plansza, kostki do gry trzeba wyciąć, złożyć i skleić.
Polecam Wam tę grę, gdyż ma ona charakter wychowawczy – uczy się godzić z przegraną, ale również tego, jak cieszyć się zwycięstwem.
Pozdrawiam Was, Maria Kuczyńska



Komentarze
Prześlij komentarz